Terug naar Verhalen pagina 1
Een verdronken zoontje komt tot leven!
Ingezonden getuigenis van een dankbare moeder.
In de zomer op 27 juli 2010 is onze zoon Joël
van 2 jaar in de sloot achter ons woonhuis terecht gekomen. Hij heeft
waarschijnlijk tussen de 5 en 15 minuten in het water gelegen, voordat zijn
broer Timo (5 jaar) hem zag liggen.Joël
had op dat moment een vestje aan met felgekleurde strepen, waardoor hij snel
opviel in het water. Dit vestje heeft hij anders nooit aan. Dat ik Joël juist
toen dit opvallende vestje aangetrokken had, zie ik achteraf als leiding van
God. Timo waarschuwde meteen zijn vader. Bram heeft Joël voor dood uit het
water gehaald en naar huis gedragen. Ik was in huis bezig en ik hoorde opeens
mijn man roepen. Aan zijn stem hoorde ik dat er iets ergs aan de hand was. Ik
rende op mijn sokken naar buiten. Daar
kwam Bram aangerend met Joël in zijn armen. Meteen ben ik gaan reanimeren en
Bram heeft 112 gebeld. Op zich ervoer ik toen al Gods hulp en ondersteuning,
want ondanks de paniek kon ik toch nog reanimeren. Joël was helemaal slap, koud
en blauw. Hij vertoonde geen enkel teken van leven, ook niet tijdens het reanimeren.
Ondertussen waren we constant voor hem aan het bidden. We warenradeloos, want we dachten echt dat we Joël verloren hadden. Omdat God dit op
ons hart legde, hebben we de handen op zijn voorhoofd gelegd en leven over hem
uitgesproken in de naam van Jezus. Hierna sloeg het reanimeren aan en begon hij
zelf adem te halen en zachtjes te kreunen! Het was op zich al een groot wonder
van God dat Joël weer tot leven gekomen was, maar ik was toen wel bezorgd dat
Joël een hersenbeschadiging zou hebben. We baden daarom steeds of God ervoor
wilde zorgen dat Joël geen hersenbeschadiging er aan over zou houden.
Kort daarna arriveerden de ambulance teams en de politie. Ook de traumahelikopter
was opgeroepen, maar deze wist niet waar hij zijn moest en was per abuis
verderop in Wijngaarden geland. Een aantal politieagenten hebben de arts van de
traumahelikopter opgehaald en naar ons toe gebracht.
De
arts van de traumahelikopter heeft Joël thuis onderzocht, een eerste
behandeling gegeven, een infuus aangebracht en zuurstof toegediend. Joël ademde
toen wel, maar verder reageerde hij nog nergens op. Het ambulancepersoneel zei
dat dit kwam omdat zijn hersenen zonder zuurstof zijn geweest. Terwijl de arts
en het ambulancepersoneel bezig waren om Joël te stabiliseren, heb ik enkele
mensen uit de gemeente waarvan wij lid zijn, gebeld om gebed te vragen voor
Joël. Zij hadden daarna o.a. alle overige gemeenteleden gebeld en zij hadden
het gebedsverzoek weer doorgegeven aan nog meer christenen. Zo waren er in
korte tijd heel veel mensen voor Joël aan het bidden. Toen Joël stabiel genoeg
was, is hij naar het Erasmus/ Sophia Kinderziekenhuis in Rotterdam gebracht.
Bij de
spoedeisende hulp werd Joël langzaam opgewarmd omdat hij onderkoeld was en er
werden longfoto's gemaakt. Ook werd er bloed afgenomen bij hem. Joël moest op
de IC blijven ter observatie. Zijn hartslag, hartritme, saturatie, ademhaling
en bloeddruk werden constant in de gaten gehouden. Men zei dat er bij dit soort
gevallen complicaties kunnen optreden zoals een longontsteking of secundaire
verdrinking (ARDS). Doordat de hersenen van Joël zonder zuurstof zijn geweest,
bestond het risico dat hij een hersenbeschadiging had opgelopen. De saturatie
(het zuurstofgehalte in het bloed) was te laag. Joël kreeg daarvoor nog steeds
zuurstof toegediend. Ook kreeg hij via een infuus vloeistof toegediend om zijn
bloeddruk weer op peil te brengen. Zijn ademhaling was veel te snel en
onregelmatig. Hij hoestte ook steeds, vanwege het slootwater dat nog in zijn
longen zat. De medici zeiden dat de toestand van Joël nog 2 dagen kritiek zou
blijven.
's
Nachts bleef Bram bij Joël en overdag bleef ik bij hem. De verpleegkundige zei
tegen mij dat het geen zin had om bij hem te blijven voor in het geval hij
wakker zou worden, omdat hij daarvoor te ziek en te moe was . Dezelfde avond om
21: 00 uur is Joël echter al steeds actiever geworden en hij begon weer te
praten! Hij wist bijvoorbeeld gedetailleerd te vertellen hoe hij in de sloot
gevallen was. Hij vertelde dat hij een balk in het water gegooid had. Die balk
was zwaar en toen was hij er zelf ook in gevallen. Hij vertelde dat hij toen
onder water ging en helemaal nat was, dat het donker was, dat hij geen adem kon
halen en papa niet kon roepen, omdat zijn mondje vol water zat. Hij zei dat het
heel eng was.
Halverwege
de nacht begon hij een eigengemaakt lied te zingen. Aan het einde daarvan riep
hij luidkeels drie keer "Halleluja!" door de IC. Ook had hij het
steeds over het liedje van kerstfeest. Later ontdekten we dat hij het lied
"Ere zij God" bedoelde. Dit vonden we wel heel bijzonder! Aan het
einde van de nacht mocht het zuurstofmasker eraf en tegen de morgen was Joël
stabiel genoeg en werd de meeste bewakingsapparatuur verwijderd.
De dag
daarna stond Joël te springen in zijn bedje. Hij praatte volop, wilde alle
slangetjes, snoertjes en het infuus lostrekken en hij wilde uit bed. De
saturatie in zijn bloed was nog te laag en hij moest nog aangesloten blijven op
de monitor om de saturatie te meten. Joël mocht daarom nog niet uit bed. Het
viel op dat Joël heel alert was. Hij maakte grapjes en hij wist alles nog. Hieruit
bleek dat hij waarschijnlijk geen hersenbeschadiging had opgelopen! Dit vonden
ze in het ziekenhuis een wonder. Ook vonden ze in het ziekenhuis dat Joël wel
heel veel kracht had om te herstellen! Wij zagen dit als een gebedsverhoring!
Nog
een dag later was de saturatie in zijn bloed weer goed. 's Middags werd Joël
uit het ziekenhuis ontslagen. Hij hoefde zelfs niet meer terug te komen voor
controle! De kinderarts kon geen ruis meer horen bij zijn longen. Ze vond het
wel wonderlijk dat Joël zo snel weer hersteld was, dat hij zelfs geen
hersenbeschadiging er aan overgehouden had en dat hij ook geen longontsteking
gekregen had, ondanks het vieze slootwater dat hij binnengekregen had. De
kinderarts zei: "Hier moet wel een hogere macht de hand in hebben gehad".
Wij hebben haar verteld dat wij wel weten wie die hogere macht is: onze
liefdevolle Vader in de hemel ! Joël betekent: Jahweh is God of Jahweh is mijn
God. God
heeft nu in Joëls leven heel duidelijk laten zien dat Hij de levende,
almachtige God is, die ook nu nog wonderen doet!
Met Joël gaat het nog steeds heel goed! Hij is weer heel levendig, bijdehand en
reageert precies hetzelfde als voor het ongeval. Als je hem nu ziet, zou je
bijna niet geloven dat hij helemaal slap, koud en blauw was, niet ademde en
nergens op reageerde. Het is zo'n verschil! We kunnen er gewoon niet over uit.
Het is alsof we Joël voor de tweede keer van God gekregen hebben. Zo voelt het
ook echt. We kijken in verwondering naar hem, zoals je naar je pasgeboren
kindje kijkt. We zien allerlei leuke, grappige, mooie dingetjes aan hem alsof
we die voor de eerste keer zien. Het is zo apart om dit mee te maken. We
beseffen dat het ook heel anders had kunnen zijn. Joël had ook dood kunnen zijn
of in coma kunnen liggen. Hij had lichamelijk en/of verstandelijk gehandicapt
kunnen zijn door een hersenbeschadiging. Gelukkig is niets van dat alles hem
overkomen. Het is alsof er nooit iets gebeurd is.
God
deed wonder op wonder; Joël is niet alleen weer tot leven gekomen, maar hij is
ook nog eens heel snel hersteld en bovendien is er geen hersenbeschadiging
ontstaan, hij heeft geen longontsteking en geen ARDS gekregen, en er zijn geen
complicaties opgetreden! Hij is zelfs niet eens verkouden geworden, ondanks dat
hij onderkoeld is geweest. We hebben bij Joël ook helemaal niets gemerkt van
een trauma of angstige dromen, ondanks dat hij nog heel gedetailleerd weet wat
er gebeurd is en de plek nog precies kan aanwijzen waar hij in het water viel .
Ook dit is wonderlijk. Het hele gezin heeft overigens geen last van een trauma
gehad. God doet geen half werk; het wonder is compleet! Aan God alle dank en
eer!!
Ik hoop en
bid dat dit getuigenis ook voor u/jou ter bemoediging is in uw/jouw
persoonlijke situatie. In Matthëus 19 vers 26 staat dat wat bij mensen
onmogelijk is, wel mogelijk is bij God. Hij is machtig om meer te doen dan wij
kunnen bidden of denken (Efeze 3 vers 20).
Gods zegen toegewenst!
Corina.
Reactie sturen voor moeder Corina
naar boven
deze pagina sluiten, terug naar hoofdpagina
.
